خاطرات
  • صفحه اصلی
  • خاطرات
  • خاطرات روزانه آیت الله هاشمی رفسنجانی / سال 1360 / عبور از بحران

خاطرات روزانه آیت الله هاشمی رفسنجانی / سال 1360 / عبور از بحران

حضور بنی صدر در فساء !

  • یکشنبه ۲ فروردین ۱۳۶۰
خمپاره اندازی نوروزی هاشمی در خرمشهر

یکشنبه 2 فروردین 15 جمادی الاول - 22 مارس

 برای بازدید از جبهه و گذراندن ایام نوروز با رزمندگان، و بررسی راههای فعال کردن‏ جبهه‏ ها که راکد است، با قرار قبلی، ساعت هفت ونیم صبح به اتفاق عفت، فاطمه، یاسر،مهدی و چند پاسدار با هواپیمای کوچک جت فالکن، عازم خوزستان شدیم. در فرودگاه،آقای زابلی قاضی شرع بندرعباس را دیدیم که به آنجا می ‏رفت. آقای بنی‏ صدر هم عازم فسا بود. ساعت نه ونیم صبح وارد اهواز شدیم. استاندار خوزستان، امام جمعه اهواز، فرمانده لشکرسپاه و جمعی از مردم در فرودگاه به استقبال آمده بودند. مصاحبه کوتاهی با تلویزیون اهوازکردم. خانواده به همراه آقای یحیوی به منزل خانواده شهید علم ‏الهدی رفتند و به خانم رجائی ‏پیوستند. من، استاندار و امام جمعه با اتومبیل به ماهشهر رفتیم.

 در ماهشهر در مرکز ستاد عملیات جنگ با فرمانده لشکر 77 خراسان، سرهنگ جوادی -که به تازگی به جای سرهنگ فروزان، جبهه اروند را اداره می‏ کند - و نمایندگان نهادهای‏ انقلابی، وضع جنگ و آوارگان را بررسی کردیم. سرهنگ کهتری، توضیحات خوبی دادند.مهمترین هدف سفر، اطلاع روشن‏تر از وضع جبهه است. گزارشها، هم امید می ‏دهد و هم‏ نگرانی ایجاد می‏ کند. در تهران هم این گونه گزارشها را داریم. با بازدیدها و مذاکره با نیروهای‏ صف، گزارش ها را ارزیابی می‏ کنیم. بعد از ناهار و نماز، ساعت دو بعدازظهر با هلیکوپتر به‏ آبادان حرکت کردیم. هلیکوپترها برای اینکه از دید رادارهای دشمن مخفی بمانند، از چندمتری زمین، حرکت می‏ کردند؛ خیلی جالب بود. سخت ‏ترین نقطه هدف سفر، همین آبادان‏ است. شهر در محاصره است و حضور مسئولان در بین نیروهای ایثارگر و داوطلب در چنین‏ نقطه ‏ای باعث تقویت روحیه است. آن هم در روزهای تعطیلی عیدنوروز و تشخیص نیازها ونقاط ضعف وقوت، می‏تواند کارساز باشد.

 کنار بهمنشیر و نخلستانهای آبادان، در محل چوئبده پیاده شدیم. با اتومبیل به طرف آبادان‏ حرکت کردیم، از کنار مخازن فراوان سوخته شده (تانک فارم آبادان) گذشتیم. ثروت هنگفتی ‏از دست رفته و بیش از نصف مخازن نابود شده است. مقداری با ماشین در شهر گشتیم. واردمرکز سپاه آبادان شدیم. پاسدارها خیلی ابراز احساسات کردند. سپس با همراهان به گشت در شهر پرداختیم و داخل پالایشگاه و خیابانهای شهر را گشتیم. امام جمعه آبادان آقای جمی هم به ما ملحق شدند. ستاد عملیات را دیدیم. سرهنگ شکرریز، توضیحاتی از روی نقشه داد. به جبهه رفتیم، در ایستگاه هفت، نزدیک خرمشهر، سپاهیان ارومیه و شیراز مستقر بودند. چند سنگر خمپاره را دیدیم و من گلوله‏ای در خمپاره گذاشته و پرتاب کردم؛ بچه‏ ها خیلی با ایمان و با روحیه بودند. مرتب صدای انفجار گلوله‏ های دشمن به گوش می‏ رسید و ما روی زمین دراز می‏ کشیدیم. در اتاقک های محل زندگی شان نشستیم و عکس گرفتند. می‏ خواستم نزدیک پل‏ بروم، نگذاشتند.

 پالایشگاه آبادان خیلی خراب نشده، ولی آسیبها کم نیست. شهر آبادان، خالی از سکنه غیرنظامی است. فقط چند هزار نفری [در شهر] مانده ‏اند. در زیر زمین بزرگ کمیته ارزاق، نماز مغرب و عشا را خواندیم و برای حضار سخنرانی کردم، جواب سئوالاتشان را دادم و سپس به‏ هتلی برای دیدن [نیروهای] سپاه خرمشهر رفتیم، با حال و جالب بودند. ساعت یازده شب به ‏مرکز اداره جنگ رفتیم و شام سربازی خوردیم و همان جا خوابیدیم. دشمن که گویا خبر ورود من را شنیده بود، تحرک هوایی شدیدی در آن شب داشت و ضدهوایی ساختمان ما فعال بود.