خاطرات
  • صفحه اصلی
  • خاطرات
  • خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی – انقلاب در بحران حمله پلیس آمریکا به دانشجویان ایرانی به روایت آیت الله هاشمی رفسنجانی

خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی – انقلاب در بحران حمله پلیس آمریکا به دانشجویان ایرانی به روایت آیت الله هاشمی رفسنجانی

  • یکشنبه ۵ مرداد ۱۳۵۹
 

حمله پلیس آمریکا به دانشجویان ایرانی به روایت آیت الله هاشمی رفسنجانی

تاریخ : 5/5/1359

 

در پی راهپیمایی گروهی از عوامل ضدانقلاب برضد جمهوری اسلامی ایران در آمریکا، جمع زیادی از دانشجویان دختر و پسر عضو انجمن‌های اسلامی در کانادا و آمریکا ]در تاریخ 5 مرداد  1359[ در حمایت از انقلاب اسلامی ایران، در اطراف کاخ سفید راهپیمایی کردند. این راهپیمایی که بامجوزهای قانونی و به صورت آرام انجام می‌شد، مورد هجوم وحشیانه پلیس آمریکا قرار گرفت و حدود 170 نفر از این دانشجویان بازداشت و تعدادی نیز به شدت مضروب شدند.

خبرگزاری‌ها، حمله پلیس آمریکا به دانشجویان و خشونتی را که در این برخورد به کار برده شده بود، یادآور شقاوتهای پلیس آن کشور علیه تظاهرکنندگان مخالف جنگ ویتنام می‌دانسته و روش آنها را به شدت خشن و توهین‌آمیز خواندند.

من به این موضوع در نطق قبل از دستور مجلس ]در جلسه 7 مرداد  1359[ اشاره کردم و گفتم: «مسأله حمله پلیس آمریکا به دانشجویان عزیز ایرانی ما مسأله‌ای نیست که ملت ایران و مخصوصآ مجلس شورای اسلامی به این آسانی از آن بگذرد.... آنها روز قبل اجازه می‌دهند یک عده ضدانقلاب که به علت داشتن پرونده‌های دزدی و قتل در ایران تحت تعقیب می‌باشند، تحت حمایت پلیس در خیابانهای آمریکا علیه انقلاب ایران، تظاهرات کنند و روز بعد از آن، عده‌ای دانشجو را که می‌خواستند برای اظهار حقشان و فکرشان تظاهرات و راهپیمایی آرامی انجام بدهند، مورد حمله و هجوم قرار دادند و با این کارشان نشان دادند که ادعاهای آزادمنشی و دمکراسی و حقوق بشر، غیر از آنجایی که به نفع خود آمریکایی‌ها است، در جاهای دیگر نمی‌تواند عمل شود.»

همچنین با ادامه بازداشت این دانشجویان و احتمال محاکمه و اخراج آنها از آمریکا، بار دیگر این مسأله را در ]جلسه 13 مرداد  1359[ مجلس مطرح کردم و با اشاره به حرکتهای تبلیغاتی آمریکایی‌ها گفتم: «مسأله این است که آمریکا درگذشته می‌خواست از گروگان‌ها به عنوان یک حربه‌ای در چند جهت استفاده بکند و میل داشت چهره انسانی به خودش و چهره ضدانسانی به انقلاب ما بدهد، اما رفتار آنها در این حادثه، تمام کارهای تبلیغاتی آنها را به هم ریخت و نشان داد که آنها دلشان برای چهل ـ پنجاه نفر نمی‌سوزد که اگر این طور بود، جور دیگری عمل می‌کردند. اینها دروغ می‌گویند که می‌خواهند گروگان‌ها را نجات بدهند، بلکه فقط از اینها برای اعتبار انتخاباتی و جلب موافقت برای فروش تسلیحات بیشتر و کارهای نظامی علیه انقلابهای مردمی استفاده می‌کنند... به همین دلیل ما از سفارتخانه‌هایمان و رایزن‌های مطبوعاتیمان در دنیا می‌خواهیم که وظیفه اساسی‌شان را در نشان دادن ماهیت تبلیغات آمریکایی‌ها انجام بدهند و البته مجلس و سایر ارگانهای انقلابی کشور نیز این راه را تعقیب خواهند کرد.» و بعد هم تأکید کردم: «ما در پاسخ به این اقدام آمریکایی‌ها، اولین عکس‌العملی که نشان می‌دهیم این است که بحثی را که بنا بود امروز راجع به نامه نمایندگان کنگره آمریکا بکنیم، از دستور کار مجلس خارج می‌کنیم و آن را تا فرصت مناسب دیگر به تأخیر می‌اندازیم.»

  سرانجام، وقتی دانشجویان انقلابی ما با اعتصاب غذای خود، آمریکا را مستأصل کردند، آنها مجبور شدند که همه دانشجویان را بعد از حدود ده روز اسارت ]در تاریخ 14 مرداد  1359[ آزاد کنند.

منبع: کتاب هاشمی رفسنجانی، کارنامه و خاطرات 1359، انقلاب در بحران، زیر نظر عباس بشیری، دفتر نشر معارف انقلاب