وَإِذَا رَأَوْا آیَةً یَسْتَسْخِرُونَ
و هنگامی که معجزه ای می بینند به شدّت مسخره می کنند.
1 - مشرکان صدر اسلام، هر معجزه ملموس و روشنی را به شدّت مورد استهزا قرار داده و ایمان نمی آوردند.
و إذا رأوا ءایة یستسخرون
مقصود از «ءایة» معجزه است و متهم کردن آن به سحر از سوی مشرکان (در آیه بعد) مؤید همین مطلب است. گفتنی است «یستسخرون» به معنای «یسخرون» است و آمدن آن با «سین» و «تا» برای مبالغه می باشد.
2 - مشرکان صدر اسلام، مردمی لجوج و حق ناپذیر بودند.
و إذا رأوا ءایة یستسخرون
تمسخر معجزه الهی ـ که امری ملموس و روشن می باشد ـ گویای حقیقت یاد شده است.
3 - دعوت مشرکان از یکدیگر برای به تمسخر گرفتن معجزات الهی
و إذا رأوا ءایة یستسخرون
آمدن فعل «یستسخرون» به قالب باب استفعال، می تواند حاکی از حقیقت یاد شده باشد.
مشرکان
استهزاهای مشرکان صدراسلام 1; حق ناپذیری مشرکان صدراسلام 1، 2; لجاجت مشرکان صدراسلام 2
معجزه
استهزای معجزه 1; دعوت به استهزای معجزه 3